Tokio festivaltijd

In tweede helft van september valt een serie nationale vrije dagen, zoals de herfst dag- en
nachtevening, de dag van Respect voor de Ouderen, en daaromheen nog wat overbruggingsdagen - bijna een hele week vrij voor de Japanners, de zgn Silver Week. In deze tijd, ook die van de rijstoogst, houden veel Shinto-tempels hun jaarlijkse grote festival. Rechts een vlag met het karakter Matsuri (festival) erop. Deze festivals zijn kleurig, luidruchtig en viriel. De godheid van de tempel in kwestie wordt rondgedragen in een draagbare schrijn - mikoshi, meestal een loodzwaar ding. Je moet fit en gezond zijn om een "mikoshi" mee te helpen dragen onder luid uitroepen van de kreet "wasshoi!".  Mannen en vrouwen doen eraan mee, maar er zijn ook kinder-mikoshi.

Tokio's zachte wolkenkrabbers

Een wandeling 's morgens met regen en mist van Shibuya naar Shinjuku - Park Tower rijst op als een droombeeld - in deze torens is het Park Hyatt Tokyo gehuisvest, waar de film "Lost in Translation" werd opgenomen. Een wandeling door Shibuya en vooral Shinjuku, zonder vooropgezet plan, waarbij je vooral op de nieuwe bouw let, doet je waardering voor het moderne Tokio toenemen - de wolkenkrabbers hebben iets sierlijks en, gek genoeg, iets zachts; een buigzame structuur.

Tokio tussen twee tyfoons

Alweer de laatste week in Japan - en er komt weer een tyfoon aan.  De atmosfeer in Tokio is plakkerig en de grijze lucht is niet zo goed voor foto's. Ik besluit om naar Meiji Jingu te gaan - daar is altijd wel iets te doen. En bovendien moet ik een nieuwe foto maken van de gelukbrengende bron van Kiyomasa voor de achtergrond op mijn Iphone - ik ben mijn oorspronkelijke foto kwijtgeraakt.
De grote torii  met zijn chrysanten staat er nog onbewogen.

Tokio - multifunctionele gebouwen

In juni van dit jaar is Toranomon Hills geopend, weer een multifunctioneel gebouw, met kantoren, appartementen, winkels, restaurants en het Andaz Hotel. Prachtig vormgegeven, met op de begane grond een terrastuin met tuinmeubilair waarin je comfortabel kunt loungen.

Tokio Cute Festival

Zaterdag 28 september - in het Tokyo Gymnasium wordt het Moshi Moshi Nippon Festival gehouden. Het staat helemaal in het kader van "cute". Optredens van bands van schattige meisjes, met lange pauzes waarin onder meer modeshows met schattige mode worden gelopen...

Tsukishima en Tsukuda

Vandaag is de herfst equinox, prachtig weer. Het is een nationale vrije dag en ik maak een uitje naar Tsukishima en Tsukuda, twee aan het einde van de 19de eeuw in de rivier de Sumida aangelegde eilanden, tegenover de Tsukiji vismarkt. De eilanden zijn nu aan elkaar "gegroeid". Ze zijn in de oorlog ontsnapt aan de bombardementen en vooral rond de Sumiyoshi tempel op Tsukuda is nog een oud stukje Tokio over. Maar op Tsukishima is ook een nieuwe woonwijk met hoge flats opgeschoten die de oude buurt omheinen.

Rondscharrelen in Tokio

De afgelopen dagen heb ik voornamelijk achter de computer gewerkt. Af en toe een zijsprong in de buurt. Rondgevraagd over de Koshinzuka tempel (vorige bericht) en uitgevonden over het hoe en wat ervan.  De tempel stamt uit 1724 en zijn naam is ontleend aan de oude tijdsindeling: de dagen zijn verdeeld in cycli van 60 die allemaal een naam hebben. Koshin is een daarvan, nr. 57. Het is een dag waarop je gemakkelijk problemen krijgt met je gezondheid. De Koshinzuka tempel is gewijd aan de god die pijnlijke benen, voeten en ruggen geneest. Vandaar alle strooien sandalen die er hangen. Die kun je kopen bij de kapper om de hoek, met een papier erbij dat je invult volgens een bepaalde formule. Die offreer je dan aan de kami van de tempel.

Sendagaya

Een langzame dag in Sendagaya - uitzicht vanuit mijn appartement: Times Square toren in Shinjuku met rechts daarnaast Cocoon Tower, een instituut voor mode en computer studies.

Van Koya-san naar Tokio

Op Koya-san kun je alleen in tempels overnachten. Dat betekent vegetarisch eten en de ochtenddienst (otsutome) bijwonen. Bij sommige tempels is dat om 5, 6 uur. Shojoshin-in is barmhartig voor zijn gasten en laat ze om 6.30 uur opdraven. De hannyashin soetra wordt gereciteerd; wie mee wil doen kan de tekst erbij nemen die op een tafeltje klaarligt... De dienst duurt 50 minuten.

Afscheid van Tokio

Het wordt nu serieus herfst, het voelt zo aan wanneer je buiten komt, de bomen verkleuren nu echt - twee weken te laat, mopperen de bewoners van Tokio.  Ik ben de laatste twee dagen bezig geweest met het regelen van mijn vertrek: afscheid nemen, bedanken, bagage laten opsturen naar het vliegveld in Fukuoka vanwaar ik op 5 december met de directe KLM-vlucht vertrek naar Amsterdam.

De Fuji

Ik heb de berg Fuji beklommen vandaag, dit is mijn certificaat.

Contrasten

Een zondag in Tokio met verschillende aspecten van de cultuur van het hedendaagse Japan.  Om te beginnen een ikebana - bloemschik - tentoonstelling van de Koryu school.  Bij de ingang een herfst-stuk.

Oud en nieuw Tokio

Een wandeling door Mejiro, een van de buurten waar het oude Tokio nog is te vinden, voor mij een "trip down Memory Lane", omdat ik er lang heb gewoond. Ik begin bij het café Zoka waar ze uitstekende cappuccino hebben - aan de bar op de eerste verdieping vanwaar je een goed uitzicht hebt op Mejiro Station, wie er komt en gaat.

Tissues en klikkende cameras

In Tokio hoef je nooit zonder tissues te zitten. Tijdens het ochtend spitsuur staan bij veel stations mensen die pakjes tissues uitreiken aan de reizigers -reclame voor een nieuw geopende schoonheidssalon, karaoketent, nachtclub. Die pakjes verdwijnen meestal gedachteloos in tas of zak. In Tokio had ik altijd mijn tassen vol tissues. Dit meisje bij Ikebukuro-station werkt voor karaokebar Joysound. Overigens tijdens lunchtijd.

Zondagsmozaiek

Oktober is ook in Japan borstkanker-maand. Deze poster die ik in de ondergrondse zag, beveelt screening aan voor vrouwen vanaf 40 jaar.

Meiji Jingu en omgeving

Het gebied rond de Meiji Jingu (Jingu is een Shinto tempel) grenst aan het Yoyogi Park; in vogelvlucht gezien vormen deze twee parken een grote groene vlek tussen de gebouwen in de vorm van een long - toepasselijk. Op een warme dag als vandaag is het een koele schaduwrijke oase en is het er prettig rondwandelen. De tempel is gewijd aan de Meiji keizer en zijn vrouw keizerin Shoken.

Tokugawa en Mori

Zojoji werd gevestigd op de plek die nu Shiba Park is, in het begin van de 17de eeuw. Ieyasu Tokugawa, de eerste Shogun,  bracht de oorspronkelijke Zojoji -uitspraak dzoodjoodjie- tempel die in 1393 elders was gebouwd, in het begin van de 17de eeuw hiernaartoe over om Edo, zoals Tokio toen heette, te beschermen en om te dienen als Tokugawa familie-tempel.

Architectuur en geschiedenis

Vanmorgen een door de tyfoon schoongewassen glasheldere blauwe lucht.  Warm.  Eerst naar het Japan Travel Bureau waar ze me hielpen om een aantal details van mijn noordelijke route in te vullen.  Dat ging bliksemsnel, daar heb ik tijd mee gewonnen, die ik ook weer verlies, omdat ik mijn plastic tas met paperassen en aantekeningen in de taxi liet staan.  Die moet ik nu morgen ophalen aan het einde van de wereld, d.w.z. de rand van Tokio.  Ik begin me alweer aardig thuis te voelen.

Maar eerst het ontbijt, zie foto.  Bij een gezellig klein ouderwets tentje om de hoek. Wat hier speciaal aan is - niet de scrambled eggs die uitstekend waren, maar de toast.  Baksteen-toast van bijbeldikke boterhammen, voorbeboterd, zgn. bata-tosu (boter-toast).  Dat waanzinnig dikke wattenzachte brood was in het verleden de schrik van de in Japan wonende buitenlanders.  Het wordt nog steeds regelmatig geserveerd met de "Morning Service".  Vooral buiten de grote steden. Hoed U!