Vanmorgen vroeg op, want ik wil nu eens een mooie foto maken van het Zilveren Paviljoen, Ginkakuji, zonder massa's mensen eromheen. Ik ben er een half uur voor openingstijd. De thee- en groene ijswinkel wordt ook klaargemaakt voor de dag.
Vanaf vandaag weer een paar dagen Kyoto om vrienden te ontmoeten; wanneer ik op het station aankom, gaat het zoals altijd wanneer ik deze stad bezoek: drommen mensen krioelen er rond, bij de bushalten staan lange rijen en ik denk: wat moet ik hier... Als ik eenmaal bezig ben met rondkijken, word ik getroffen door de schoonheid van de bezienswaardigheden, het mooiste en best onderhouden van alles wat Japan heeft te bieden. Ik besluit om vanmiddag de menigten te vermijden en Toyotomi Hideyoshi te gaan volgen. Hij is een van de architecten van de hereniging van Japan aan het einde van de 16de eeuw en was beschermheer en begunstiger van de cultuur en de kunsten.
Een glorieuze dag met een schitterend blauwe lucht. Gisteren aangekomen op de berg Yoshino, beroemd om zijn kersenbloesems in de lente en om zijn historische betekenis - veel bekenden uit de Japanse geschiedenis hebben hier hun toevlucht gezocht, of lieten zich inspireren tot het maken van kunstwerken - zoals de beroemde haiku-dichter Basho. Ik overnacht in tempel Chikurin-in, waarvan wordt gezegd dat hij door prins Shotoku is gebouwd, dat zou dus de 7de eeuw moeten zijn. Er zijn niet veel gasten en ik heb het houten bad, met uitzicht over bergen en valleien, voor mij alleen.
Het station van Okayama - een aardige stad maar buiten de schitterende Korakuen tuin heeft het, behalve het kasteel en een paar musea, niet veel bezienswaardigs te bieden. De stad is een goed uitgangspunt voor interessante bestemmingen in de buurt.Vandaag ga ik naar Takahashi, in de sporen van Kobori Enshu. 
Een glasheldere dag in Nara; te beginnen met een bezoek aan de Kofuku Tempel. Midden in het tempelgebied wordt een nieuwe hal gebouwd - een reconstructie van de Centrale Gouden Hal die in 1717 werd verwoest - die in oktober 2018 voltooid zal zijn.
De westkust van Japan - sinds gisteravond ben ik in Kanazawa, ook wel klein Kyoto genoemd. Het weer is bar en boos, de hele nacht rommelende donder en vandaag overdag nog steeds, plus stromende regen. En dat terwijl de belangrijkste bezienswaardigheid hier de Kenroku-en is, een van de drie mooiste tuinen van Japan. Ik praat met de eigenares van een keramiekwinkel. Ze verkoopt Kutani porselein. En ze zegt: vanaf november tot maart is het in Kanazawa slecht weer, regen zoals vandaag, zware sneeuwval en we krijgen de zon nauwelijks te zien. Maar, het eten is heerlijk. De vis en de krab zijn in deze tijd voortreffelijk, voegt ze aan haar sombere tijding toe. Er is dus troost, en een goede maaltijd lijkt me iets voor vanavond. Ook het hotel maakt reclame voor culinair Kanazawa en heeft een boodschap op het prikbord, plus krantenknipsel, met de winterse Kobaku krab waarmee ze hun gasten welkom heten in Kanazawa.
In het atelier van Sarah Brayer hangen de proeven aan de muur voor haar volgende werk: de bergen rond Kyoto. Ze wil ze op zijde gaan drukken en er dan, op de Japanse manier, een lange smalle rol van maken, een emakimono. Sarah Brayer Studio 