Ontspannen in Arima Onsen

Op 20 oktober vertrekken we met de bus vanuit Kochi naar Arima Onsen bij Kobe, een van de oudste spa's in Japan waar we twee dagen zullen blijven. Al in de zevende eeuw werd hij bezocht door keizers. Het is - alweer, nog steeds - prachtig weer.

Avondje Kochi

Vanuit Kamikoya en papier weer door naar een stad, Kochi. De hoofdstad van de de zuidelijkste prefectuur van Shikoku, Kochi. Het stationsgebouw is mooi, ontworpen in de stijl van de traditionele Tosa - de oude naam voor Kochi - architectuur, met een rond dak en houten balken. In de hal zie ik dat ook hier de wollen puntmutsmode ( zie ook blogbericht van 14 oktober 2015) is doorgedrongen.

Chillen in Wakayama

Op 1 oktober vertrek ik uit Kotohira naar Wakayama - tijd voor ontspannen in in onsen. In een trein die Zuidenwind heet rijd ik naar het noorden. In de trein die Zwarte golf heet rijd ik vanuit Shin-Osaka in richting van het Witte Strand, naar Kii Tanabe in Wakayama. Ik zit in de voorste wagon met een mooi uitzicht.

Elegant Matsuyama

De avondlucht boven Matsuyama, gezien van het kasteel. Het reuzenrad ligt vlak achter het warenhuis Takashimaya. Matsuyama is elegant, de mensen houden er van winkelen en de grote warenhuizen Takashimaya en Mitsukoshi hebben er een vestiging. Bij het toeristenbureau zijn brochures in goed Engels te krijgen, met veel informatie over Matsuyama en omgeving; over mogelijkheden om bezoeken te brengen aan werkplaatsen waar nog oude ambachten worden uitgeoefend, zoals o.m. de kasuri (ikat) weverij.

Tokushima - poppentheater en indigo

Regen in Tokushima, tyfoon 21 is in aantocht. Dus op zoek naar binnenactiviteiten. Naar het toeristenbureau om te vragen of ze me een introductie kunnen geven voor een indigo ververij in de Yoshino River Valley? Ik besluit om eerst maar iets te gaan DOEN. Dan gebeuren er meestal vanzelf allerlei dingen - en inderdaad, vandaag is weer zo'n Japanse wonderdag waar het een bij toeval op het ander volgt en alles op zijn plaats valt. Dus eerst maar naar Jurobe Yashiki, het poppentheater en museum. Rechts het theater - met natuurlijk indigo kussens op de banken en indigo banen in de gordijnen.

Tokio festivaltijd

In tweede helft van september valt een serie nationale vrije dagen, zoals de herfst dag- en
nachtevening, de dag van Respect voor de Ouderen, en daaromheen nog wat overbruggingsdagen - bijna een hele week vrij voor de Japanners, de zgn Silver Week. In deze tijd, ook die van de rijstoogst, houden veel Shinto-tempels hun jaarlijkse grote festival. Rechts een vlag met het karakter Matsuri (festival) erop. Deze festivals zijn kleurig, luidruchtig en viriel. De godheid van de tempel in kwestie wordt rondgedragen in een draagbare schrijn - mikoshi, meestal een loodzwaar ding. Je moet fit en gezond zijn om een "mikoshi" mee te helpen dragen onder luid uitroepen van de kreet "wasshoi!".  Mannen en vrouwen doen eraan mee, maar er zijn ook kinder-mikoshi.

Kyoto - de verdwijnende tuin

Vanmorgen vroeg op, want ik wil nu eens een mooie foto maken van het Zilveren Paviljoen, Ginkakuji, zonder massa's mensen eromheen. Ik ben er een half uur voor openingstijd. De thee- en groene ijswinkel wordt ook klaargemaakt voor de dag.

Kyoto - een middag met Hideyoshi

Vanaf vandaag weer een paar dagen Kyoto om vrienden te ontmoeten; wanneer ik op het station aankom, gaat het zoals altijd wanneer ik deze stad bezoek: drommen mensen krioelen er rond, bij de bushalten staan lange rijen en ik denk: wat moet ik hier... Als ik eenmaal bezig ben met rondkijken, word ik getroffen door de schoonheid van de bezienswaardigheden, het mooiste en best onderhouden van alles wat Japan heeft te bieden. Ik besluit om vanmiddag de menigten te vermijden en Toyotomi Hideyoshi te gaan volgen. Hij is een van de architecten van de hereniging van Japan aan het einde van de 16de eeuw en was beschermheer en begunstiger van de cultuur en de kunsten.

Tsukishima en Tsukuda

Vandaag is de herfst equinox, prachtig weer. Het is een nationale vrije dag en ik maak een uitje naar Tsukishima en Tsukuda, twee aan het einde van de 19de eeuw in de rivier de Sumida aangelegde eilanden, tegenover de Tsukiji vismarkt. De eilanden zijn nu aan elkaar "gegroeid". Ze zijn in de oorlog ontsnapt aan de bombardementen en vooral rond de Sumiyoshi tempel op Tsukuda is nog een oud stukje Tokio over. Maar op Tsukishima is ook een nieuwe woonwijk met hoge flats opgeschoten die de oude buurt omheinen.

Kansai

Aangekomen in Osaka op Kansai International Airport - afgekort als KIX. More KIX, het klinkt veelbelovend... In ieder geval is het prachtig weer.

Een dag vol kunst

De zonsopgang vanmorgen vanaf mijn terras aan het strand.  Oorspronkelijk had ik een kamer in een ander gedeelte van Benesse House, Park House, maar omdat er in de kamer naast mij een groot lek was dat met veel geweld van gereedschap moest worden gerepareerd, werd ik verhuisd naar een suite in Benesse Beach. Of ik daar bezwaar tegen had.  Nee, echt niet.... Terwijl ik met open mond naar het uitzicht kijk, hoor ik naast mij een rauwe kreet. Help, zenuwaanval? Roofmoord? Ik kijk om en zie een vrouw op het terras naast het mijne, met opengesperde ogen naar de opkomende zon kijken. Ik ben niet de enige die onder de indruk is.

Kyoto op zaterdag

Vanmorgen sta ik al om acht uur bij de Kamigamo Jinja. UNESCO werelderfgoed en een van de oudste Shinto tempels van Japan; gesticht in 679, en dus zelfs ouder dan de stad Kyoto. De twee zandkegels voor de Hosodono Hal stellen twee bergen voor waarop de goden worden verondersteld te landen.

Kanazawa

De westkust van Japan - sinds gisteravond ben ik in Kanazawa, ook wel klein Kyoto genoemd.  Het weer is bar en boos, de hele nacht rommelende donder en vandaag  overdag nog steeds, plus stromende regen.  En dat terwijl de belangrijkste bezienswaardigheid hier de Kenroku-en is, een van de drie mooiste tuinen van Japan.  Ik praat met de eigenares van een keramiekwinkel. Ze verkoopt Kutani porselein.  En ze zegt: vanaf november tot maart is het in Kanazawa slecht weer, regen zoals vandaag, zware sneeuwval en we krijgen de zon nauwelijks te zien.  Maar, het eten is heerlijk.  De vis en de krab zijn in deze tijd voortreffelijk, voegt ze aan haar sombere tijding toe.  Er is dus troost, en een goede maaltijd lijkt me iets voor vanavond. Ook het hotel maakt reclame voor culinair Kanazawa en heeft een boodschap op het prikbord, plus krantenknipsel, met de winterse Kobaku krab waarmee ze hun gasten welkom heten in Kanazawa.

Conbini

Alweer sinds 2 november in Tokio, de was doen, even uit mijn reis-dip raken en plannen maken voor de volgende avonturen. Vanavond met vrienden gegeten in Torafuku, een Izakaya. Deze Japanse omelet is super lekker en ziet er bijna als een abstract kunstwerk uit.

Varia Fukuoka

Als je goed kijkt, zie je een gezicht; twee ogen en een mond. Van de Semi Ebi, ik googelde het: een Japanese Slipper lobster.  Hij zat in een oud aquarium met gekrast glas bij de vishandel op de voedselmarkt van Yanagibashi in Fukuoka; de verkoopster zei: daar moet je een foto van maken, hij is heel zeldzaam geworden. Jonge mensen kennen dit dier niet meer.  Blijft hij dan in dit aquarium, vraag ik, want ik vind hem toch wel een beetje zielig en ook wel cute.  Nee hoor, hij wordt verkocht en gaat in de pan. Oh. 

Onsen

Herfst - op deze placemat van Murata Sansou in Yufu-in, een prachtig onsen-hotel, staat een herfstgedicht. Vaak laat de herfst prachtige, strak-blauwe luchten zien, maar vooral in de bergen is het al koel en dan is het prettig om veel tijd in warme bronnen door te brengen wanneer je op vakantie bent.

Takachiho ravijn - 27/10

De ochtend begint met dit prachtige theepotje waaruit bij het ontbijt thee wordt geschonken. Het aardewerk in de restaurants en ryokan in Kyushu, is prachtig.  Je kunt zien dat Kyushu de traditionele streek is voor aardewerk en porselein.

X-rated

Vanmorgen ontmoet ik mijn vrienden op Kumamoto station.  We gaan richting Aso, de mooiste vulkaan van de wereld.....Maar eerst over de X-brug naar Kugino waar we een les gaan krijgen in het maken van soba noedels. De brug is met kabels opgehangen aan een X-constructie in het midden van de brug.  Het is een gek gezicht, je ziet hem al vanuit de verte midden in de groene heuvels en je kunt je totaal niet voorstellen dat die ene iele X een brug is.

In de wolken

Kyushu is treinenland. En het is trots op zijn treinen. Er rijden heel wat retro-achtige tuftufs en futuristische bolides rond. Bijna alle treinen van de Kyushu Railway Company zijn ontworpen door een man, Eiji Mitooka. De essentie van zijn ontwerpen: aandacht voor details, zoals houten vloeren. Het moet een werkelijkheid geworden jongensdroom zijn om dat allemaal te mogen ontwerpen. Ik ga twee dagen lang een treinreis maken langs een speciale route met zijn beroemde treinen. Kijk mij eens met mijn locomotief, JNR Class D51 SL. Dit is trouwens een echte oude.

Yanagawa - Wilgenrivier

Een uitje met Nishitetsu, de grote particuliere spoorwegmaatschappij hier. Dit is nog een beetje het ouderwetse Japan. Hurkplees op de stations, onder meer. En de man aan de ingang naar de treinen verkoopt me heel rielekst een all-in arrangement voor een dagje uit terwijl andere passagiers die haast hebben staan te tandenknarsen.